Siem Reap

Niemand zat echt te wachten op een soloalbum van Gilles Demolder. Hij had immers al naam gemaakt bij Oathbreaker en Wiegedood, twee van de hardste en meest gerespecteerde undergroundbands uit België. Maar nadat Oathbreaker uit elkaar ging – samen met de relatie die de laatste periode van de band had gevoed – hield Demolder niet veel meer over dan een laptop en een paar goedkope microfoons, en begon hij nummers te schrijven die nergens anders pasten. Het resultaat was Siem Reap en het zelf opgenomen debuutalbum Now What? uit 2023. Lo-fi, bekentenisachtig en pijnlijk direct: het was het geluid van iemand die door de puinhopen van zijn twintiger jaren snuffelde en niet altijd even blij was met wat hij aantrof. Het album, dat evenzeer een dagboek als een dronken voicemail was, introduceerde Demolder niet alleen als singer-songwriter in de traditionele zin, maar ook als een meedogenloos zelfbewuste verteller – iemand die net zo bereid was zichzelf te bespotten als te rouwen om het verleden. Wishin’ I Was Fishin’, het tweede album van Siem Reap, verliest die intimiteit niet, maar opent de sound – mede dankzij oude vrienden en medewerkers Wim Coppers (Oathbreaker, Wiegedood) op drums en Jasper Hollevoet (Ventilateur) op bas. Het is geen lo-fi meer; het is rijk, gedetailleerd en dynamisch – maar nog steeds geworteld in bekentenisachtige songwriting, verwrongen folk en Demolders diep droge gevoel voor humor.